Een vriend

Ik heb een vriend
Ik heb een vriend die ik al lang niet heb gezien
We zijn elkaar door een gebrek aan nostalgie
Uit het oog verloren

Ik heb een vriend
Al weet ik niet of hij die titel nog verdient
We voelen niet de noodzaak en behoefte bovendien
Van ons te laten horen

Uit elkaar gegroeid, van elkaar vermoeid
Door de tand des tijds geslepen
Deze vriendschap is failliet
We begrijpen elkaar niet zoals we elkaar destijds begrepen
De gouden dagen zijn te lang geleden

‘k Heb geen verwijt
Een mens raakt onderweg nou eenmaal vrienden kwijt
Al wat bestaat, vergaat immers met de tijd
en die van ons is vervlogen

‘k Heb geen verwijt
’t Is simpelweg een kwestie van prioriteit
Als geen van beiden die nog voelt en ieder zwijgt
Dan is de vriendschap over

Uit elkaar gegroeid, van elkaar vermoeid
Door de tand des tijds geslepen
Deze vriendschap is failliet
We begrijpen elkaar niet zoals we elkaar destijds begrepen

Noem het doodgebloed, noem het een afscheid in stilte
of noem het verwaterd
Het is een roemloos eind
Het is een ongemeend ‘we spreken later’

Ik heb een vriend
Ik heb een vriend die ik al lang niet heb gezien
We zijn elkaar door een gebrek aan nostalgie
Uit het oog verloren